De Geest in de Machine

Yfke Laanstra
'Net als er elektriciteit door het elektriciteitsnet wordt gestuurd om apparaten en machines hiervan te voorzien, zo zal ook kunstmatige intelligentie zich door alles (en iedereen) heen gaan bewegen.'

Wellicht heb je wel eens gehoord van de zinsnede 'de geest in de machine'. Deze is in de 20e eeuw geïntroduceerd door Gilbert Ryle (1900–1976), een Britse filosoof die door zijn werk 'The concept of Mind' (1949) met name bekend was om zijn kritiek op het Dualisme van de bekende filosoof René Descartes (1596-1650). Het Dualisme omvat het idee dat er een geest (resp. de ziel) onafhankelijk van het lichaam bestaat, waarbij het lichaam als het ware als een machine wordt gezien. Dit gedachtegoed heeft met de hedendaagse ontwikkelingen rondom computertechnologie een (science fiction) vlucht genomen en is actueler dan ooit. Aangezien we steeds vaker geconfronteerd worden met de vraag 'in hoeverre onderscheidt de Mens zich eigenlijk van de machine?'. 

'Zijn wij een soort cyber-biologische 'machine' met een ziel?'
'Is het andersom eigenlijk mogelijk dat er machines zijn die een ziel of een bewustzijn hebben of kunnen ontwikkelen?'


Ghost in the shell
Wellicht ken je de film 'I, Robot' nog, die in 2004 in de bioscopen verscheen. Het verhaal in deze film speelt zich af in het jaar 2035(!), waarin ogenschijnlijk onschuldige huisrobots zich uiteindelijk collectief tegen de mensheid blijken te keren. Vanuit de supercomputer, waar alle robots centraal mee verbonden zijn, ontstaat er namelijk een opdracht om over de wereld te heersen en in te grijpen in het lot van de mensheid. Kortom, de machine lijkt een bewustzijn te hebben ontwikkeld, met alle gevolgen van dien. Deze film is deels gebaseerd op het gelijknamige boek van Isaac Asimov, dat al is uitgebracht in 1950(!). In 1956 werd de term Kunstmatige Intelligentie gelanceerd. In 1968 publiceerde Arthur C. Clarke zijn boek '2001, A Space Odyssey' met hierin de intelligente supercomputer HAL 9000 (verfilmd door Stanley Kubrick). De hype was compleet met de verschijning van de eerste film met Arnold Schwarzenegger in de Terminator-filmreeks in 1984.
Het thema van robots, supercomputers, bewustzijn en kunstmatige intelligentie is niet meer weg te denken uit onze hedendaagse filmbeleving. Het is eerder regel dan uitzondering dat deze thema’s in de science fiction films en menig serie haar intrede doen. Denk aan films als 'Transcendence', 'Ex-Machina' en 'Her'. Of aan Netflix-series als 'Travelers', 'Continuum', 'The 100' en 'Altered Carbon'.

Met name in de Hollywood productie 'Ghost in the Shell', welke in 2017 in de Nederlandse bioscopen verscheen, werd het thema van een geest in de machine heel concreet uitgewerkt. Het verhaal speelt zich af in de 21e eeuw, waarin de hoofdpersoon er aan de buitenkant uit ziet als een gewoon mens, maar feitelijk een cyborg is: een zogenaamde menselijke robot. Ze heeft nog een deel van haar menselijk brein, maar een artificieel lichaam. Hierdoor loopt ze met enkele vragen over haar eigen identiteit en menselijkheid. Is zij meer dan een 'ghost', een ziel, gevangen in een 'shell', een omhulsel? De film roept ethische en filosofische vragen op over identiteit en de vervaging van de grens tussen technologie en biologie.

Kunstmatige Intelligentie
Wanneer we dus vandaag de dag spreken over 'de geest in de machine' dan valt al snel de term 'Kunstmatige Intelligentie' (AI, Artificial Intelligence). De introductie hiervan is een van de grootste hedendaagse computertechnologische revoluties. Maar wat is dit nu eigenlijk? Het is feitelijk het vermogen van een machine, een vorm van intelligentie, om op zelfstandige wijze een probleem op te lossen. Velen denken dat Kunstmatige Intelligentie iets is dat nog uitontwikkeld moet worden of iets dat zich enkel bevindt in robots. Het is echter al lang en breed in gebruik...

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

The Game of Life - Game on!

Yfke Laanstra

Van kinds af aan was ik al gefascineerd door computers en kwam ik regelmatig bij een gezin over de vloer waar er voor de kids een hele computer/gaming kamer was ingericht. Met de nieuwste hardware en de gaafste games, vol met servers, game consoles en beeldschermen. Supergaaf vond ik dat en ik was hier dan ook veel te vinden.

Mijn grootste fascinatie was Adventure Games. Ik heb ook altijd een kick gehaald uit racing games waarbij de techniek, de skills en de reactiesnelheid van groot belang was en maakte er een sport van om zo snel mogelijk, zo feilloos mogelijk bepaalde routes af te leggen. Het finetunen, het schaven, het alsmaar sneller en beter worden….wat een rush.

Life is but an adventure
De specifieke vechtspellen hadden amper mijn aandacht. Maar de Adventure Games waren mijn favoriet. Ik kon me hier helemaal in verliezen en met name spellen als Myst en Riven vond ik waanzinnig: de combinatie van de adembenemende graphics, de sfeer, de complexiteit van de opdrachten en het verkennen van de mysterieuze werelden….

Logisch dat ik me daar zo in thuis voelde, ik realiseer me steeds meer dat dit is hoe ik mijn leven ervaar: als een grote Adventure Game…

Immers….ik bevind me in een wereld, op een planeet die ik niet ken, waarbij ik de geldende wetten dien te (her)ontdekken (en niet die wetten die ogenschijnlijk gelden of opgelegd worden). Het is een reis die ik zelf dien af te leggen. Ik kom onderweg allerlei mensen tegen die een bepaalde rol vervullen, een steentje bijdragen, wegwijzers zijn en belangrijke informatie hebben aan te dragen. Het leven zit echter ook vol figuranten. En het is aan mij de kunst om de figuranten van de sleutelfiguren te onderscheiden, welke personen helpen me verder in mijn ontdekkingstocht en vice versa.

Hero’s Journey
Games, films, verhalen, sprookjes, mythes… ze bevatten allemaal diepere lagen waarin we een diepere waarheid herkennen; veelal zonder dat we er bewust van zijn. Het resoneert diep met de Heldenreis die we allemaal afleggen, de mythische reis naar ons ware potentieel, de activatie van de superheld in ieder van ons.

In deze Game of Life is het aan mij om te ontdekken wie ik ben, waarom ik hier ben en wat ik hier te doen heb. 


'This reality is a hologram. The Universe is the computer and we are the characters in the video game of Life’

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Zelftranscendentie versus Transhumanisme

Yfke Laanstra

We leven in een fascinerende tijd. Een tijd waarin het onmogelijke mogelijk lijkt te worden en waarin menig Science Fiction film ingehaald wordt door de realiteit. Een tijd waarin zich computertechnologieën aandienen die in staat zijn ons mens-zijn en onze werkelijkheid radicaal en onherkenbaar te veranderen in de komende 15 jaar. Op een dusdanige wijze dat we terecht kunnen spreken van het ontstaan van een Mens 2.0.

In een ongekend hoog tempo zal er de komende twintig jaar meer veranderen dan in de afgelopen driehonderd jaar

Tot nu toe heeft onze groei zich lineair voortbewogen, oftewel in een geleidelijke tempo. Wanneer je terugkijkt in onze menselijk evolutie tot nu toe dan valt op dat onze transformatie van bijvoorbeeld jager-verzamelaar naar agrariër zich over een tijdsbestek van duizenden jaren voltrok. Oftewel, vanuit ons huidige perspectief en tijdsbeleving in een tergend laag tempo. Toen de industriële revolutie rond 1784 haar intrede deed en technologie op het toneel verscheen, in de vorm van mechanische aansturing door water en stoom en later de komst van elektriciteit, bracht dit een enorme versnelling met zich mee. Dit maakte massaproductie en dus schaalvergroting mogelijk. Een kleine eeuw later, rond 1879, vergaarde Thomas Edison wereldfaam met de uitvinding van de gloeilamp. Nog geen 90 jaar later, in 1969, zouden we de eerste stappen als mens op de maan zetten.

Ooit overbrugden we afstanden te voet of met paard en wagen, inmiddels is er een web van wegen aangelegd en bewegen we ons voort met gemotoriseerd vervoer over land, zee en in de lucht. Het is nog een kwestie van tijd voordat de zelfrijdende auto en ruimtereizen mainstream gaan. Richard Branson van Virgin en Elon Musk van Tesla en SpaceX vechten om de primeur.
Met name door de digitale revolutie, de komst van de computer en vooral het wereldwijde web heeft onze evolutie een ongekende boost gekregen. 24 jaar na de maanlanding, rond 1993, was het internet voor het grotere publiek een feit. Overigens is de oorsprong van het internet terug te voeren tot ARPANET (ARPA is de voorloper van DARPA), een in 1969 in de Verenigde Staten gebouwd militair netwerk, dat later voor algemeen gebruik geschikt is gemaakt vanuit Amerikaanse universiteiten.
We hoeven inmiddels niet meer fysiek afstanden te overbruggen maar bewegen ons voort via de digitale snelweg: we skypen, emailen, chatten of whatsappen en doen het merendeel van onze zakelijke en financiële transacties online. Tien jaar na de wereldwijde introductie van het internet hebben we in 2003 de laatste hand gelegd aan een intensief project om het menselijk genoom, ons DNA, in kaart te brengen. Momenteel wordt er intensief gewerkt aan het Human Brain Project en aan 'Brain Research through Advancing Innovative Neurotechnologies' (BRAIN). We bevinden ons in een vergevorderd stadium om ons brein kunstmatig te kunnen simuleren en deze zelfs te kunnen koppelen met of uploaden in een computer.

Het tempo in de huidige digitale fase van de industriële revolutie voltrekt zich inmiddels op een exponentiële schaal, dus van 1 naar 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen zijn. In dit tempo kom je namelijk na 30 stappen al op een miljard. De motor van deze exponentiële groei is met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Voor wat betreft de toename van de processorsnelheid en opslagcapaciteit als ook de daling in productiekosten. Kenmerkend voor een exponentiële groeicurve is dat deze eerst enigszins geleidelijk omhoog gaat maar zich dan ogenschijnlijk ineens in een praktisch verticale lijn omhoog beweegt. Op dit punt in onze evolutie bevinden we ons nu, vlak voordat deze groeicurve ineens radicaal omhoog knikt. Een immense versnelling die zich nog niet eerder heeft voorgedaan in onze evolutie. Althans, in onze collectief bewuste evolutie.

Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, kwantum computing, genetische technologie, Virtual Reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces. Binnen tien jaar zullen we computers kunnen kopen die het calculatievermogen van ons eigen brein evenaren en nog geen 25 jaar daarna zullen we over computers beschikken met de capaciteit van alle menselijke breinen verenigd. Onze realiteit wordt momenteel overspoeld door al deze nieuwe computertechnologieën en draadloze netwerken. We bevinden ons in een realiteit waarin het credo is dat we 24 uur per dag online dienen te zijn en niet achterop dienen te raken. Een wereld waarin alles en iedereen met elkaar is verbonden en we de wereld beleven van achter onze schermen.

Innerlijke (hard)drive
De wereld om ons heen stuurt bijna blind op innovatie, efficiency en economische groei. Gelukkig is in al dit (virtuele) geweld ook een diep menselijk aspect overeind blijven staan: onze innerlijke drive om op persoonlijk niveau te groeien en ons te ontwikkelen. Dit is diep in ons versleuteld, als harde codering in onze biocomputer. Computertechnologie biedt nu de mogelijkheid om zelfs onze menselijke evolutie over een andere boeg te gooien en deze artificieel te versnellen. De wens onze evolutie te beheersen of te controleren is zo oud als de weg naar Rome maar deze heeft inmiddels een high tech jasje gekregen. Welkom in de wereld van Transhumanisme.

Transhumanisme
Transhumanisme is een stroming, een (intellectuele) beweging waarbij (computer)technologie ingezet wordt als middel om onze evolutie te versnellen. Door middel van het overstijgen, het transcenderen van onze biologie. In de vorm van het upgraden van onze biologie, het geleidelijk samensmelten met technologie of zelfs het uiteindelijk hierin daadwerkelijk transformeren. Dit is in de ogen van Transhumanisten de logische volgende stap in onze evolutie.

Het gedachtegoed hierachter dateert al van 1906 wanneer Nikolai Fyodorov, een Russische filosoof en schrijver het ‘kosmisme’ ontwikkelt: een op het christendom geïnspireerde wetenschappelijk filosofie die pleit voor fysieke onsterfelijkheid, ruimte-exploratie en het door de wetenschap kunnen opstaan uit de dood. Ook schuurt het dicht aan tegen het Eugenetica-gedachtegoed dat voorstander is van rasverbetering: het verbeteren van de genetische samenstelling van een populatie. Eugenetica rust op het idee dat er superieure en inferieure genetische polen in de menselijke bevolking zijn. De Britse bioloog, schrijver en humanist Julian Huxley gebruikte in 1957 het woord ‘Transhumanisme’ voor het eerst. Huxley was lid van de ‘British Eugenics Society’. Ook sluit het aan bij een technocratisch wereldbeeld, waarbij ratio, logica en data leidend zijn in plaats van ideologie. Machine-denken in plaats van holistisch denken.

Technologie wordt hierbij onder andere ingezet om veroudering tegen te gaan of zelfs het fysieke sterven te overwinnen, ziektes en pijn uit te bannen en bovengemiddelde of zelfs bovenmenselijke kwaliteiten en vaardigheden te vergaren. Door de inzet van bijvoorbeeld kunstmatige intelligentie, synthetische biologie, genetische manipulatie en nanotechnologie. 

Onze huidige exponentiële computertechnologieën en die in de (nabije) toekomst bieden ons de tools om een onwaarschijnlijk grote impact te hebben op wat het betekent mens te zijn, op onze vermogens en dus op onze evolutie.

Momenteel is Ray Kurzweil de voornaamste en meest bekende ambassadeur van het Transhumanisme. Hij is uitvinder, wetenschapper, auteur, ondernemer en technisch directeur van Google. Hij wordt (financieel) gesteund door onder andere Bill Gates van Microsoft en de grote baas achter Google, Eric Schmidt. Deze stroming is dus niet beperkt tot een klein groepje sympathisanten, dit is een immer groeiende beweging waar steeds meer vooraanstaande wetenschappers, onderzoekers en filosofen zich bij aansluiten. Ook binnen de media en de amusementsindustrie zijn er steeds meer auteurs, mediamagnaten, multimiljardairs, regisseurs en Hollywoodsterren die dit gedachtegoed een warm hart toedragen. Met als resultaat immense financiële injecties, een groeiende onderzoekscapaciteit en een enorm multimediaal platform.

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Quantum Hacking

Yfke Laanstra

Isaac Newton was de grondlegger van de materiële, meetbare kijk op de werkelijkheid. Daar waar we onze zintuigen inzetten om datgene wat we menen waar te nemen te bevestigen via meetbare waarneming. Kortom: een Newtoniaanse realiteitsloop. Materie maakt echter naar schatting slechts vier procent van het universum uit, 96 procent is donkere ruimte. Oftewel de voornamelijk lege ruimte binnen atomen. Is dat geen bizar gegeven? Daarnaast bestaat ons DNA ogenschijnlijk grotendeels uit junk-DNA (92%), overbodige en nutteloze DNA. Werkelijk? Onze kosmos bestaat grotendeels uit donkere ruimte en zogenaamde zwarte gaten, ons lichaam en brein grotendeels uit water.
Ik vind het fascinerend om te zien hoe de ‘reguliere’ wetenschap datgene probeert te duiden of juist te verwerpen wat blijkbaar onze materiële kijk op de werkelijkheid ver te boven gaat. We kunnen echter sowieso maar een fractie zien van het enorme lichtspectrum, van de volledige ‘werkelijkheid’. Wanneer iets uit energiefrequenties bestaat die buiten ons visuele spectrum vallen dan kunnen we het niet met ons blote oog zien. Net als een radiozender in een bepaald gebied geen bereik kan hebben, je zult hier dan geen ontvangst hebben maar de radiozender is wel degelijk in de ether aanwezig. Het feit dat iets voor een wetenschappelijk oog niet zichtbaar, meetbaar of in haar volle omvang te begrijpen is wil echter nog niet zeggen dat het geen functie heeft of van geen of ondergeschikt belang is. Er is meer dat we met ons brein niet begrijpen of met onze hedendaagse meetapparatuur of onze zintuigen kunnen waarnemen dan juist wel. De lege ruimte in de atomen bestaat bijvoorbeeld uit een onwaarschijnlijk grote hoeveelheid energie en het water in onze biocomputer vervult een belangrijke rol als informatiedrager/-geleider en geheugenbank.

Kwantum theorie
Gelukkig waren er al in de 20e eeuw pioniers die besloten de brug te slaan tussen wetenschap en spiritualiteit, tussen materie en geest, tussen het zichtbare en het onzichtbare. Deze pioniers waren Max Planck, David Bohm en John Wheeler, natuurkundigen aan de Princeton Universiteit en directe collega's van Albert Einstein. Ze stonden aan de wieg van een revolutionaire nieuwe wetenschap: de kwantum theorie. Hierin wordt er gekeken naar zowel de natuur als oorsprong van een gedachte. Naar hoe deze de werkelijkheid beïnvloedt, wat werkelijkheid in feite is en waaruit deze is opgebouwd. David Bohm introduceerde in 1970 onder andere zijn holografische kijk op onze werkelijkheid. Vanuit een hypothese dat onze wereld zich bevindt in een kosmisch hologram, waar het geheel zich in elk onderdeel bevindt. John Wheeler bracht de hypothese van een participatorisch universum, waarin we actief deelnemer zijn. Nassim Haramein is een fascinerende hedendaagse wetenschapper die zich verdiept in onze ware oorsprong en hoe onze realiteit is opgebouwd. In zijn Unified Theory toont hij aan dat alles één is en dus permanent met elkaar verbonden is.

Non-sens
De kwantumtheorie is een geheel nieuwe wetenschap die tot doel heeft het zeer kleine te verklaren: de kwantumdeeltjes oftewel de subatomaire
wereld. Daar waar Newtons theorie namelijk niet op bleek te gaan. De kwantumtheorie toont aan dat subatomaire deeltjes zich op meerdere plaatsen tegelijkertijd kunnen bevinden en tegelijkertijd zowel een golf als een object op één vaste plaats kunnen zijn. Een doorslaggevende factor hierin is de waarnemer. Zowel de waarneming op zich alsook de wijze van waarnemen, qua gevoel, gedachten en intenties. Niet gemeten en niet waargenomen blijven het golven en is het puur potentieel. Waargenomen en gemeten nemen deze deeltjes een vaste vorm en locatie aan.

Een bekend en intrigerend natuurkundig onderzoek die dit kwantumeffect aantoont is het 'tweespletenexperiment'. Google maar eens op ‘double slit experiment’ voor een animatie video van Dr. Quantum. Materie in de vorm van knikkers werd hierbij op een muur afgevoerd door een wand met hierin twee verticale spleten. Deze creëerden hierdoor keurig twee verticale banen op de muur erachter. Water, golvend door deze zelfde spleten, creëerde echter een interferentiepatroon waardoor er veel meer banen ontstonden op de muur erachter. Wanneer dit experiment echter met elektronen werd uitgevoerd, dus materie op superklein en dus kwantumformaat, ontstond hetzelfde interferentiepatroon en gedroegen de deeltjes zich als golven. Er ontstonden weer meerdere banen op de muur erachter. Wanneer dit vervolgens werd geobserveerd door de onderzoekers of gemeten door apparatuur, gedroegen ze zich weer als deeltjes en ontstonden er weer twee banen. Iets ís pas wanneer het is waargenomen, de waarnemer is dus als het ware de schepper. Hoe intensiever de waarneming hoe groter het effect.

De kwantumrealiteit is een multidimensionale realiteit die zich voorbij onze zintuiglijke waarneming afspeelt, daar waar er geen lichaam, materie of tijd is. Het is letterlijk 'non-sens': niet-zintuiglijk. Om met dit veld in contact te komen is het dus van belang dat je contact maakt met datgene wat groter is dan je lichaam, je huidige stoffelijke wereld en de lineaire tijd. De kwantumtheorie is als het ware een innerlijk, fijnstoffelijk model in tegenstelling tot het newtoniaanse uiterlijke, grofstoffelijke en materiële model. Dit kwantummodel daagt ons uit datgene wat we denken te weten los te laten, ons over te geven aan het onbekende en dan de manifestatie hiervan te observeren als feedback in ons leven. Pas in dit laatste stadium komen onze zintuigen weer van pas.

Kwantumcomputer
Inmiddels is computertechnologie ook deze grillige, subatomaire laag van de realiteit binnengetreden door de introductie van de kwantum computer.

Zoals ik in een eerder artikel heb aangegeven, is de motor van de huidige exponentiële groei in computertechnologie met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Deze is sinds haar introductie in 1971 in een weergaloos tempo in verwerkings- en opslagcapaciteit toegenomen en tegelijkertijd vele malen kleiner geworden en in productiekosten substantieel gedaald. Dit heeft de weg vrijgemaakt voor immense computeerkrachten van waaruit diverse generaties computers inmiddels zijn ontstaan. Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, quantum computing, genetische engineering, virtual reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces.

De komst van de kwantumcomputer heeft feitelijk een nieuwe generatie computers geïnitieerd. Gezien het feit dat deze wezenlijk anders werkt dan de 'klassieke' computer. Deze generatie breekt als het ware in een kwantumsprong door het siliconen plafond, aangezien haar vermogen niet langer gekoppeld is aan het formaat van een chip. Door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei in computertechnologie maar van een ‘kwantumsprong’. Deze kwantumcomputer kan dusdanig veel data verwerken dat deze complexe calculaties kan verrichten in enkele dagen waar een klassieke computer enkele jaren voor nodig zou hebben.

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.


Top